Pensando
14 Agosto 2008 · No hay comentarios
→ No hay comentariosCategorías: cultureando · muevete
Etiquetado: video, Filosofía
Precisas motivación
14 Agosto 2008 · No hay comentarios
pois conseguirala invertindo cinco minutiños neste video
Atopeino nun comentario de Adelgazamos
Necesitas motivación
pues la conseguirás invirtiendo cinco minutitos en este video.
Lo encontré en un comentario de Adelgazamos
→ No hay comentariosCategorías: apitonadacarballa · muevete
Etiquetado: adelgazamos, motivación, video
Unha gran ledicia en Irán
14 Agosto 2008 · No hay comentarios
A maxistratura iraní anuncia a suspensión das execucións por lapidación no país e aínda que xa conmutaron as penas Amnistía Internacional seguirá traballando para que se cumpla co prometido. Unha moi boa nova que non atopei en ningún dos grandes periódicos. Será que non sei buscar.
En El Pais.com está é a noticia sobre Irán de hoxe.
En Elmundo.com non atopei nada tampouco.
Nada en Público.
É unha pena que as boas novas non teñan tanta difusión como as malas. As veces é bo repartir un pouco de esperanza e amosar como se poden trocar as cousas cando a xente común une as súas forzas e dalle forma en miles de accións pacíficas.
Una gran alegría en Irán.
La magistratura iraní anuncia a suspensión de las ejecucións por lapidación en el país y aunque ya conmutaron las penas Amnistía Internacional seguirá trabajando para que se cumpla con lo prometido. Una muy buena noticia que no encontré en ninguno de los grandes periódicos. Será que no se buscar.
En El Pais.com está es la noticia sobre Irán de hoy.
En Elmundo.com no encontré nada tampoco.
Nada en Público.
Es una pena que las buenas noticias no tengan tanta difusión como las malas. A veces es bueno repartir un poco de esperanza y mostrar como se pueden cambiar las cosas cuando la gente común une sus fuerzas y le da forma en miles de acciones pacíficas.
→ No hay comentariosCategorías: cosasquepasan · muevete
Etiquetado: Amnistía Internacional, Irán, lapidación
La antena
10 Agosto 2008 · No hay comentarios
En agosto as festas multiplícanse e elévanse a enésima potencia. Todos os lugares teñen a súa propia e nas da miña cidade fai anos que fan un ciclo de cine ao aire libre, películas que non atopa lugar nas salas comerciais, en versión orixinal.
Nesta edición de Realidade 2008, baixo o título “Realidades sonoras: acordes e desacordos” procurase unha reflexión sobre a relación entre imaxes e sons. Unha das películas seleccionadas foi a arxentina La antena, de Esteban Sapir.


Unha cidade enteira ficou sen voz, e ninguén parece preocuparse, pero o malvado Sr. TV quere deixalos sen o único que lles queda, as palabras, para que o seu poder sexa ilimitado.
Cunha estética do cine mudo misturada coa dos tebeos a película transcurre por unha realidade máxica xogando con todos os detalles á vista do espectador. Pena que o director deixase a sutileza para facer unha referencia obvia de máis sobre o nazismo, polo demáis, encantoume.
La antena
En agosto las fiestas se multiplican y se elevan a la enésima potencia. Todos los lugares tienen la suya y en mi ciudad hace años que se realiza un ciclo de cine al aire libre, películas que no encuentran lugar en las salas comerciales y en versión original.
En esta edición de Realidade 2008, bajo el título “Realidades sonoras: acordes y desacuerdos” se busca una reflexión sobre la relación entre imágenes y sonidos. Una de las películas seleccionadas fué la argentina La antena, de Esteban Sapir.
Una ciudad entera quedó sin voz, y nadie parece preocuparse, pero el malvado Sr. TV quiere dejarlos sin lo único que les queda, las palabras, para que su poder sea ilimitado.
Con una estética del cine mudo mezclada con la de los tebeos la película transcurre por una realidad mágica jugando con todos los detalles a la vista del espectador. Pena que el director dejase la sutileza para hacer una referencia obvia de más sobre el nazismo, por lo demás, me encantó.
→ No hay comentariosCategorías: cultureando
Etiquetado: cine, Esteban Sapir, La antena, Realidade 2008
Los girasoles ciegos
31 Julio 2008 · No hay comentarios
de Alberto Méndez. Narrativas Hispánicas, Ed Anagrama, Barcelona, 2004.

Alberto Méndez (Madrid, 1941-2004)
Aínda que eu o lin na súa decimonovena edición do 2008. Foi o seu único libro e con el acadou tres premios:Premio Setenil2004 e postumamente o Premio de la Crítica 2005,e o Premio Nacional de Narrativa 2005.
Para min totalmente merecidos por cada un dos catro contos coa derrota como única protagonista encarnada en diferentes pantasmas, porque a vida na Posguerra española deixara de ser vida.
Jose Luis Cuerda fixo unha película co mesmo título coa adaptación, do derradeiro conto do libro, feita por el máis Azcona, que non vin, polo de agora.

Fotografía de Hulton-Deutsch collection/CORBIS, da portada da 19º edición
Aunque yo lo leí en su decimonovena edición del 2008. Fué su único libro y con él consiguió tres premios: Premio Setenil2004 y postumamente el Premio de la Crítica 2005,y el Premio Nacional de Narrativa 2005.
Para mi totalmente merecidos por cada uno de los cuatro cuentos con la derrota como única protagonista encarnada en diferentes fantasmas, porque la vida en la Posguerra española había dejado de ser vida.
Jose Luis Cuerda hizo una película con el mismo título con la adaptación, del último cuento del libro, hecha por él mismo y Azcona, que no vi, por el momento.
→ No hay comentariosCategorías: cultureando
Etiquetado: Alberto Méndez, anagrama, Azcona, ciegos, cuentos, girasoles, JL Cuerda, libro
Na honra da versión orixinal
30 Julio 2008 · No hay comentarios
Hernán Casciari falanos da nova relixión que cada vez está máis extendida, por tódolos recunchos. O amor pola posibilidade de deleitarse cos matices dos intérpretes. Os Fillos do Subtítulo dos Derradeiros Días están aquí e eu confésome conversa. Aleluia Señor! Atopei o novo camiño hacia a Verdade en Ad astra.
En honor a la versión original
Hernán Casciari nos habla de una nueva religión que cada vez está más extendida, por todas las esquinas. El Amor por la posibilidad de recrearse con los matices de los intérpretes. Los Hijos del Subtítulo de los Úlitmos Días están aquí y yo me confieso conversa. Aleluya, Señor! Encontré el nuevo camino hacia la Verdad en Ad astra.
→ No hay comentariosCategorías: cultureando
Etiquetado: Hernán Casciari, subtítulos, versión original, VOS
Virxilio Vieitez
29 Julio 2008 · No hay comentarios
Acabo de descubrir a Virxilio xusto cando el deixa de estar connosco. Fotógrafo da Terra de Montes que coa maior sinxeleza soubo gardar, para os que chegamos despois, un anaco dos anos sesenta da nosa Terra.
Para saber un pouco máis del e a súa obra.
Acabo de descubrir a Virxilio justo cuando deja de estar con nosotros. Fotógrafo de Terra de Montes, que con la mayor sencillez supo guardar para lo que llegamos después un trozo de los años sesenta de nuestra Tierra.
Para saber un poco más de él y de su obra.
→ No hay comentariosCategorías: cultureando
Etiquetado: fotografía, Terra de Montes, Virxilio Vieitez
Bo día Endesa:
21 Julio 2008 · 1 comentario
Greenpeace segue a liña da nova campaña de Endesa para pedirlle que pense nos fillos dos nosos fillos antes de construiren esas cinco grandes presas na Patagonia.
Greenpeace protesta contra o proxecto HidroAysén, no que é socia maioritaria ENDESA, que proxecta construir cinco grandes presas hidroeléctricas nos ríos Baker e Pascua, ambolos dous virxes, asolagando milleiros de hectáreas de paraxes dun grande valor ecolóxico na Patagonia chilena.
O consumo enerxético prodúcese fundamentalmente no norte de Chile, polo que a enerxía obtida nestas presas levarase a través de todo o país, de norte a sul, por unha rede eléctrica de alta tensión. Máis de 2300 km de liña eléctrica que afectarán a multitude de espazos naturais.
“As empresas españolas debes actuaren con responsabilidade alí onde se atopen. ENDESA coñece as alternativas enerxéticas ao proxecto HidroAysén. O que estamos a pedir hoxe, e levamolos meses demandando, é que ENDESA aposte polas enerxías renovables dunha vez e evite a destrucción da Patagonia” segun Juan López de Uralde, director de Greenpeace España.
As altenativas están á carreiriña dun can. En Chile atopanse o 10% dos volcáns da Terra cun potencial de 8.000 MW; entre as rexións I e VIII a radiación solar alcanza os 4.500 Kcal/m2/día e o potencial eólico e mareomotriz é altamente positivo, polo que é plenamente viable o uso das enerxías renovables.
Buenos días Endesa:
Greenpeace sigue la linea de la nueva campaña de Endesa para pedirle que piense en los hijos de nuestros hijos antes de construir esas cinco grandes presas en la Patagonia.
Greenpeace protesta contra el proyecto HidroAysén, del que es socia mayoritaria ENDESA, que proyecta construir cinco grandes presas hidroeléctricas en los ríos Baker y Pascua, ambos completamente vírgenes, inundando miles de hectáreas de parajes de gran valor ecológico en la Patagonia chilena.
El consumo energético se produce fundamentalmente en el norte de Chile, por lo que la energía obtenida en estas presas será llevada a través de todo el país, de norte a sur, por una red eléctrica de alta tensión. Más de 2.300 kilómetros de línea eléctrica afectando a muchos espacios naturales.
“Las empresas españolas deben actuar con responsabilidad allí donde estén presentes. ENDESA sabe que hay alternativas energéticas al proyecto HidroAysén. Lo que estamos pidiendo hoy, y llevamos ya meses demandando, es que de una vez ENDESA apueste por las energías renovables y evite la destrucción de la Patagonia” añade Juan López de Uralde, director de Greenpeace España.
Las alternativas están al alcance de la mano. En Chile se encuentran el 10% de los volcanes del planeta con un potencial de 8.000 MW; entre las regiones I y VIII la radiación solar alcanza los 4.500 Kcal/m2/día y el potencial eólico y mareomotriz es altamente positivo, por lo que es plenamente viable el uso de las energía renovables.
Fuente: Greenpeace
→ 1 comentarioCategorías: cosasquepasan · muevete
Etiquetado: Endesa, Greenpeace, HidroAysén, Juan López de Uralde, Patagonia
Onde está Matt?
20 Julio 2008 · No hay comentarios
Son incapáz de ver un video, ao longo de todo o mundo de culturas, de Matt e non sorrir. E penso que é imposible ver bailar a este norteamericano e non darse de conta da maravillosa diversidade de xentes que estamos neste planeta e que todos gostamos de que nos fagan sorrir…e bailar.
Segue bailando, Matt Harding!
¿Dónde está Matt?
Soy incapaz de ver un vídeo, a lo largo del mundo de culturas, de Matt y no sonreír. Y creo que es imposible ver bailar a este norteamericano y no darse cuenta de la maravillosa diversidad de gentes que estamos en este planeta y que a todos nos gusta que nos hagan sonreír y … bailar.
¡Sigue bailando, Matt Harding!
Sigue su historia en Wherethehellismatt
Baila con él en su último video
Lo encontre en Capítulo 0
→ No hay comentariosCategorías: cosasquepasan · muevete
Etiquetado: bailar, Matt Harding, viaje
Eu e a cociña
20 Julio 2008 · No hay comentarios
A miña relación coa cociña está chea de altos e baixos. Hai algo dela que sempre está chamando a miña atención do mesmo xeito que a miña preguiza mantenme lonxe. Nalgúns intres deixome levar polo amodorramento e noutras ocasións o xogo de mezclar cousas e agardar a ver que pasa, gaña. Para que o segundo pase, soe estar polo medio a curiosidade por algún prato ou ingrediente novo. A tranquilidade e ter todo o tempo do mundo son ingredientes imprescindibles.
Onte a curiosidade tomou o poder. Na miña familia (non sei se pasa noutras) chámase salpicón a o que nos bares (e en libros de cociña) chaman ensaladilla rusa, e a o que lle chaman salpicón nunca se fixera. A miña irmá viña de visita e a comida tiña que ser rápida e fresquiña, pediume “salpicón” referíndose a ensaladilla (que xa comeramos fai dous días). Aproveitei a oportunidade para descubrirmos xuntos o tan falado prato estival.
A técnica de atopar unha receta é sinxelo. Búscase en google e faise unha mezcla das receitas que saen, collendo as cousas en común:
-atún
-pementos crudos ou morróns
-tomate
-cebola
e seleccionando as diferencias.
-patata cocida
-ovos duros
Descartei as cenouras
e engadindo según o que se teña
-palmito
-olivas
Picase ben todo e mesturase, servese fresquiño. Eu metino un pouco na nevera porque fora facía moito calor. Alíñase según goste: aceite e vinagre, mollo mahonesa…
Non lle saquei foto algunha porque non tiña pensado contalo aquí, pero como esto segue sendo un experimento… Tan só dicir que os invitados e os propios da casa quedaron encantados co descubrimento, e eu tamén.
Yo y la cocina
Mi relación con la cocina esta llena de altos y bajos. Hay algo de ella que siempre está llamando mi atención igual que mi pereza me mantien lejos. A veces me dejo llevar por el amodorramiento y en otras ocasiones el juego de mezclar cosas y esperar a ver que pasa, gana. Para que lo segunod pase, la curiosidad suele estar por el medio. La tranquilidad y tener todo el tiempo del mundo son ingredientes imprescindibles.
Ayer la curiosidad tomo el poder. En mifamilia (no se si pasa en otras) se le llama salpicón a lo que en los bares (y en libros de cocina) se le llama ensaladilla rusa, y a lo que se llama salpicón nunca se había hecho. Mi hermana está de visita y la comidad tenía que ser rápida y fresquita. Me pidió un “salpicón” refiriendose a la ensaladilla (que habíamos comido hacía dos días). Así que aproveché la ocasión para que descubrieramos todos juntos el famoso plato veraniego.
La técnica de encontrar una receta es fácil. Se busca en google y se hace una mezcla de las recetas cogiendo las cosas en común:
-atún
-pimientos crudos o morrones
-tomate
-cebolla
y seleccionando las diferencias.
-patata cocida
-huevos duros
Descarte las zanahorias (cocidas o crudas ralladas)
y añadiendo según lo que se tenga o apetezca
-palmito
-aceitunas
Se pica bien todo y se mezcla, se sirve fresquito. Yo lo metí en la nevera porque fuera hace mucho calor. Se aliña según gustos: aceite y vinagre, salsa mahonesa…
No le saqué ninguna foto porque no pensaba contarlo aquí, pero como esto sigue siendo un experimento…Tan solo decir que los invitados y los de la casa quedaron encantados con el descubrimiento, y yo también.
→ No hay comentariosCategorías: enlacocina
Etiquetado: atún, cocina, ensaladilla rusa, salpicón



