(…)
Mientras la ciencia a descubrir no alcance
las fuentes de la vida,
y en el mar o en el cielo haya un abismo
que al cálculo resista;
mientras la humanidad, siempre avanzando
no sepa a do camina;
mientras haya un misterio para el hombre,
¡habrá poesía!
Mientras sintamos que se alegra el alma,
sin que los labios rían;
mientras se llore sin que el llanto acuda
a nublar la pupila;
mientras haya esperanzas y recuerdos,
¡habrá poesía!
(…)
Gustavo Adolfo Bécquer
Un documental que nos di o lugar que ocupamos no mundo. Breve, claro e cun toque de humor.
Unha boa acción pode levar a otra boa acción. Aproveita a oportunidade. Segue a cadea.
Hai cousas que son un agasallo e sen embargo a maioría das veces non nos percatamos diso ata que é demasiado tarde.
Recén comezado o ano temos na cabeza o resumo da ano que xa acabou. Unha sesación agridoce ou todo o contrario. De seguido comezamos a facer obxetivos novos para que este ano sexa o millor de todos os coñecidos. Pero que queremos? Non era iso de ser felices? Pero a cada un fainos felices cousas diferentes. Será por iso que non é tan doado ser feliz. Non vale copiar coma nos exámenes da escola.
Precisamos parar. Parar de movernos, parar de ver, parar de falar, parar de ouvir… Parar de todo. E logo dun ratiño así, facer un exercicio de sinceridade connosco para saber que é o que realmente nos fai feliz. Ou simplemente saber qué cousa non sabemos se nos fai feliz ou non. A búsqueda da felicidade tamén pode ser unha boa elección se disfrutamos dela. Probar cousas e repetilas se nos enchen, ou descartalas se non.
Noutros blogs comezan un proxecto felicidade. Eu aínda non sei ben o que me fai feliz. Así que o primeiro paso do meu proxecto felicidade é atopar (e anotar) esas pequenas cousas que me producen esa sensación.
Un grupo francés canta na rúa pola igualdade.
Publicado en cultureando, móvete
No que levo de ano, liberei 19 libros. 19 ocos na miña estantería que sigue ateigada. 19 agasallos ao seguinte lector anónimo.
Reduzo propiedades, reduzo responsabilidades, reduzo tempo gastado.
Tan só é un comezo. Faltame moito, sigo lendo, entre outros, a Valedeoro e Una vida sencilla para aprender e buscar o meu ritmo e o meu camiño.
