a pitona da carballa

Entradas etiquetadas como as ‘ensaladilla rusa’

Eu e a cociña

20 Julio 2008 · Dejar un comentario

A miña relación coa cociña está chea de altos e baixos. Hai algo dela que sempre está chamando a miña atención do mesmo xeito que a miña preguiza mantenme lonxe. Nalgúns intres deixome levar polo amodorramento e noutras ocasións o xogo de mezclar cousas e agardar a ver que pasa, gaña. Para que o segundo pase,  soe estar polo medio a curiosidade por algún prato ou ingrediente novo. A tranquilidade e ter todo o tempo do mundo son ingredientes imprescindibles.

Onte a curiosidade tomou o poder. Na miña familia (non sei se pasa noutras) chámase salpicón a o que nos bares (e en libros de cociña) chaman ensaladilla rusa, e a o que lle chaman salpicón nunca se fixera.  A miña irmá viña de visita e a comida tiña que ser rápida e fresquiña, pediume “salpicón” referíndose a ensaladilla (que xa comeramos fai dous días). Aproveitei a oportunidade para descubrirmos xuntos o tan falado prato estival.

A técnica de atopar unha receta é sinxelo. Búscase en google e faise unha mezcla das receitas que saen, collendo as cousas en común:

-atún

-pementos crudos ou morróns

-tomate

-cebola

e seleccionando as diferencias.

-patata cocida

-ovos duros

Descartei as cenouras

e engadindo según o que se teña

-palmito

-olivas

Picase ben todo e mesturase, servese fresquiño. Eu metino un pouco na nevera porque fora facía moito calor. Alíñase según goste: aceite e vinagre, mollo mahonesa…

Non lle saquei foto algunha porque non tiña pensado contalo aquí, pero como esto segue sendo un experimento… Tan só dicir que os invitados e os propios da casa quedaron encantados co descubrimento, e eu tamén.

Yo y la cocina

Mi relación con la cocina esta llena de altos y bajos. Hay algo de ella que siempre está llamando mi atención igual que mi pereza me mantien lejos. A veces me dejo llevar por el amodorramiento y en otras ocasiones el juego de mezclar cosas y esperar a ver que pasa, gana. Para que lo segunod pase, la curiosidad suele estar por el medio. La tranquilidad y tener todo el tiempo del mundo son ingredientes imprescindibles.

Ayer la curiosidad tomo el poder. En mifamilia (no se si pasa en otras) se le llama salpicón a lo que en los bares (y en libros de cocina) se le llama ensaladilla rusa, y a lo que se llama salpicón nunca se había hecho.  Mi hermana está de visita y la comidad tenía que ser rápida y fresquita. Me pidió un “salpicón” refiriendose a la ensaladilla (que habíamos comido hacía dos días). Así que aproveché la ocasión para que descubrieramos todos juntos el famoso plato veraniego.

La técnica de encontrar una receta es fácil. Se busca en google y se hace una mezcla de las recetas cogiendo las cosas en común:

-atún

-pimientos crudos o morrones

-tomate

-cebolla

y seleccionando las diferencias.

-patata cocida

-huevos duros

Descarte las zanahorias (cocidas o crudas ralladas)

y añadiendo según lo que se tenga o apetezca

-palmito

-aceitunas

Se pica bien todo y se mezcla, se sirve fresquito. Yo lo metí en la nevera porque fuera hace mucho calor. Se aliña según gustos: aceite y vinagre, salsa mahonesa…

No le saqué ninguna foto porque no pensaba contarlo aquí, pero como esto sigue siendo un experimento…Tan solo decir que los invitados y los de la casa quedaron encantados con el descubrimiento, y yo también.

Categorías: enlacocina
Etiquetado: , , ,