a pitona da carballa

Entradas etiquetadas como as ‘libro’

Diario de una mujer gorda

26 Agosto 2008 · Dejar un comentario

Fai tempo, nin me lembro como, atopei o Diario de una mujer gorda e engancheime de tal xeito que non puiden parar de lelo. Unha muller arxentina con poucas espectativas na vida que recibe un blog como agasallo do seu fillo maior para que non se deprima tras quedar sen traballo. Empezas…

<<Como si nos costara poco traer el pan, el Caio pasó un rojo y nos cayó una multa.

Ciento diez pesos por lo del semáforo, y doscientos cinco porque es menor de 16. Total: trecientos quince mangos que hay que pagar o nos secuestran la tatadiós, que tras cartón es la única movilidad que tiene el Nacho para ir al puesto.>>

así e ata o final non podes deixalo. Polo menos así me pasou a min.

Agora tamén está en versión escrita coa firma do seu verdadeiro autor Hernán Casciari que dame a min non se debe parecer moito a Mirta Bertotti.

Pasado un tempo  Mirta volveu enchurfar a súa computadora  nunha segunda parte do seu blog, que ainda non lin, pero xa me tarda.

Diario de una mujer gorda

Hace un tiempo, ni me acuerdo como, encontré el Diario de una mujer gorda y me enganché de un modo que no pude dejar de leerlo. Una mujer argentina con pocas espectativas en su vida que recibe un blog como regalo de su hijo mayor para que no se deprima tras quedar sin trabajo. Empiezas…

<<Como si nos costara poco traer el pan, el Caio pasó un rojo y nos cayó una multa.

Ciento diez pesos por lo del semáforo, y doscientos cinco porque es menor de 16. Total: trecientos quince mangos que hay que pagar o nos secuestran la tatadiós, que tras cartón es la única movilidad que tiene el Nacho para ir al puesto.>>

y hasta el final no puedes dejarlo. Por lo menos así me paso a mi.

Ahora también está en versión escrita con la firma de su verdadero autor Hernán Casciari que algo me dice que no se debe parecer mucho a Mirta Bertotti.

Pasado un tiempo  Mirta volvió a enchufar su ordenador en  una segunda parte de su blog, que aun no leí, pero ya me tarda.

Categorías: cultureando
Etiquetado: , , , , , ,

Los girasoles ciegos

31 Julio 2008 · Dejar un comentario

de Alberto Méndez. Narrativas Hispánicas, Ed Anagrama, Barcelona, 2004.

Alberto Méndez (Madrid, 1941-2004)

Alberto Méndez (Madrid, 1941-2004)

Aínda que eu o lin na súa decimonovena edición do 2008. Foi o seu único libro e con el acadou tres premios:Premio Setenil2004 e postumamente o Premio de la Crítica 2005,e o Premio Nacional de Narrativa 2005.
Para min totalmente merecidos por cada un dos catro contos coa derrota como única protagonista encarnada en diferentes pantasmas, porque a vida  na Posguerra española deixara de ser vida.

Jose Luis Cuerda fixo unha película co mesmo título  coa adaptación, do derradeiro conto do libro, feita por el máis Azcona, que non vin, polo de agora.

Fotografia de Hulton-Deutsch collection/CORBIS, da portada da 19º edición

Fotografía de Hulton-Deutsch collection/CORBIS, da portada da 19º edición

Aunque  yo lo leí en su decimonovena edición del 2008. Fué su único libro y con él consiguió tres premios: Premio Setenil2004 y postumamente el Premio de la Crítica 2005,y el Premio Nacional de Narrativa 2005.
Para mi totalmente merecidos por cada uno de los cuatro cuentos con la derrota como única protagonista encarnada en diferentes fantasmas, porque la vida  en la Posguerra española había dejado de ser vida.

Jose Luis Cuerda hizo una  película con el mismo título  con la adaptación, del último cuento del libro, hecha por él mismo y Azcona, que no vi, por el momento.

Entrevista co autor en La Dinamo

Reseña de www.literaturas.com

Categorías: cultureando
Etiquetado: , , , , , , ,